Naš Rocky Balboa legendarni hrvatski boksač, Banjalučanin Marijan Beneš preminuo je danas u Banjoj Luci u 67. godini, Beneš je preminuo nakon duge i teške bolesti.

“Jutros je prestalo da kuca srce našeg velikog šampiona. Umrla je legenda ex-yu boksa”, navedeno je na internet stranici Boksačkog kluba Slavija Banja Luka.

Neobičnoga stila. Otvorenoga garda. U ringu se ponašao kao ulični tučaroš. Plijenio je pozornost. Bio gledan i voljen.

Marijan Beneš ; Ustupio NŠT

Marijan Beneš rođen je u Beogradu 11. juna 1951. i smatra se za jednog od najboljih boksača ovog kutka svijeta svih vremena. Nakon briljantne amaterske karijere i osvojene zlatne medalje na prvenstvu Evrope u boksu 1973. godine, prešao je u profesionalce i osvojio titulu evropskog prvaka.

Tokom svoje amaterske karijere, Beneš je osvojio devet naslova prvaka Bosne i Hercegovine, četiri naslova prvaka Jugoslavije i nebrojen broj revijalnih titula.

Na Evropsko amaterskom prvenstvu u boksu održanom 1973. godine u Beogradu osvojio je titulu šampiona Evrope u lako-velter kategoriji. Te godine je proglašen za sportaša godine u izboru lista Sport. Ubrzo nakon ovog uspjeha Beneš je obolio od hepatitisa, međutim za njega to nije značio kraj boksačke karijere. Izuzetno tvrdoglav i privržen boksu, odlučio se za nastavak karijere. Učestvovao je na Olimpijskim igrama 1976. u Montrealu, Kanada, ali je ispao nakon druge runde takmičenja.

U profesionalce je prešao 1977. i veoma brzo stigao u sam vrh evropskog profesionalnog boksa. U svom gradu Banjoj Luci je 17. marta 1979. godine osvojio titulu profesionalnog Evropskog šampiona u EBU verziji, nokautiravši protivnika, boksača iz Francuske, Žiberta Koena u četvrtoj rundi. Titulu profesionalnog prvaka je uspješno obranio četiri puta i na kraju ju je izgubio na poene 1980. godine od VBA šampiona Ajub Kalule u meču koji je održan u Danskoj.

Teška povreda oka je uspjela ono što žutica nije mogla, okončala je Benešovu boksačku karijeru. Ne zna se točno iz kojeg meča je ova povreda proizašla, po nekima 1983. godine u meču protiv Luisa Minchila, po drugima Beneš je ovu povredu vukao još od 1979. godine, od borbe protiv Sandija Toresa u Zenici. Tokom svoje karijere, Beneš je imao nebrojeno puno povreda – dvadeset šest puta slomljene su mu kosti na različitim mjestima, a imao je i povredu glasnih žica koje su uzrokovale da njegov govor postane tih i spor. Marijan Beneš se povukao iz boksa 1983. godine nakon teške povrede oka.

Beneš je imao ukupno 39 profesionalnih mečeva, od kojih je 32 pobijedio (21 meč nokautom) a šest je izgubio (tri nokautom) i jedan meč je boksao neriješeno. Ukupno je odboksovao 233 profesionalne runde.

Beneš se povukao iz boksa 1983. godine i boksao je još dva egzibiciona meča tokom devedesetih godina prošlog stoljeća.

Marijan Beneš je rođen u Beogradu, a roditelji Josip i Marija bili su nastavnici. Pod očevim utjecajem, nastavnikom muzike, Marijan je naučio svirati klavir i violinu tako da je za budućeg boksača dobio malo neobično obrazovanje.

Svoje djetinjstvo Marijan je proveo u Tuzli u boksačkom klubu Sloboda iz Tuzle. Životni put mu je krenuo boksačkim, tada za njega neočekivanim, stazama kada je kao desetogodišnjak ušao u ring i pobijedio suparnika koji je imao osamnaest godina. Sa šesnaest godina Marijan potpisuje za Slaviju, boksački klub iz Banje Luke, gdje je i ostao tokom čitave svoje amaterske karijere.

Nikola Šimić Tonin